นายภาพนิ่ง 的个人资料This is my World照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
10月29日 บทแปลข้อความอันหนึ่งอันนั้น การที่ได้รัก คือการเสี่ยงว่าจะไม่ได้รับความรักเป็นการตอบแทน การตั้งความหวัง คือการเสี่ยงกับความเจ็บปวด การพยายามคือการเสี่ยงกับความล้มเหลว แต่ยังไงก็ต้องเสี่ยง เพราะสิ่งที่อันตราาย ที่สุดในชีวิตก็คือ การไม่เสี่ยงอะไรเลย 8月30日 ส่วนตัว ไตรมาศ ที่ 3 / 2550 ตารางฝึกแบบเดาๆ
แบ่งเป็นตารางแบบ 2 วัน เล่น 4 พัก 1
30/8/2007 nayparbning 180 cm. 70 kg. (+-1.5) BF 15% (กะด้วยสายตา) เป้าหมาย 73kg BF 8-10% ก่อนปีใหม่
Day 1 อก
- DUMBBELL FLYE 3*12 (10/12/14kg.)
- BENCH PRESS 3*12 (40/40/50kg.)
ท้อง
- DECLINE - BENCH CRUNCH 3*25 (มีโยกบิดซ้ายขวา)
- FLAT BENCH LEG RAISES 3*20
ขา
- HALF SQUAT 3*10 (40/40/45kg.)
- UNILATERAL STANDING CALF RAISES 3*10 (30kg.)
บ่า
- PRESS BEHIND THE NECK 3*10 (25kg.)
Day 2 แขน
- BARBELL CURL 3*8 (20kg.)
- DUMBBELL CURL 3*15 (14 kg.)
- GRIP CHINNING THE BAR 2*8
- DIP FOR TRICEPS 4*10
- OVERHEAD TWO - ARM DUMBBELL EXTENSION 3*12 (25 kg.)
ปีก
- BARBELL ROW 3*10 (40kg.)
- CHINS BEHIND THE NECK 3*8
- ONE-ARM DUMBBELL ROW 3*10 (20/20/25kg.)
ไหล่
- ALTERNATE DUMBBELL FRONT RAISE 2*10 (10kg.)
- BENT - OVER LATERAL RAISE 2*10 (10kg.)
- ONE ARM SIDE LATERAL RAISE 2*10 (10kg.)
จำนวนเซททั้งหมดไม่รวมเซทวอร์ม น้ำหนักทั้งหมดไม่รวมแกน BB 7 kg. DB 2 kg. คาร์ดิโอวันเว้นวัน วิ่ง 20 min กระโดดเชือก 10 min
อาหารก็เดาๆเน้นที่มัน clean หน่อย หลักๆก็ อกไก่ ไข่ เนื้อ นม โฮลวีท ทูน่า ข้าวขาวข้าวกล้อง 6 มื้อย่อย พยายามไม่หลุดกินของหวาน มัน แต่ก็มีบ้าง เดี๋ยวเครียดตาย
วิตามินวันละ 3 เม็ด เซนทรัมรวม วิตามิน C 1000mg มี complex vitamins อีกอันนึงจำยี่ห้อไม่ได้ ไม่เคยกินเวย์ ว่าจะลองเร็วๆนี้
ปล. จุดประสงค์ในการเขียนเพื่อให้น้องๆเพื่อนๆพี่ๆ ในเวบTM. อ่านเพื่อติชมแก้ไขหรือนำไปปฎิบัติ แล้วก็เอาไว้เปรียบเทียบกับตารางของปีที่ผ่านมากับของปีหน้าด้วย
8月28日 เคล็ดไม่ลับ กฎเหล็ก 6 ประการของการไดเอท
#1.อย่าตัด Calories มากจนเกินไป
การรับประทาน Calories น้อยว่าที่คุณต้องการในแต่ละวันที่นำมาซึ่งการขาดแคลนพลังงาน เพื่อที่จะใช้ลดความอ้วน อย่างไรก็ตามการลดจำนวน Calories ก็จะนำมาซึ่งการเผาผลาญที่ช้าลง และมันยากที่จะเพิ่มอัตราการเผาผลาญให้เพิ่มขึ้นได้ วิธีแก้ไข: ทำการลด Calories พอสมควร เพียงลดแค่ 10 % จาก Calories ทั้งหมดที่ต้องการก็เพียงพอ #2.อย่าเน้น โปรตีน มากเกินไป มันไม่ใช่เรื่องอภินิหารอะไรหรอก เมื่อคุณจะลดจำนวน Calories คุณจะต้องการโปรตีนมากขึ้น ซึ่งลักษณะพิเศษของโปรตีนก็คือ จะเผาผลาญกลายเป็นพลังงาน ช่วยป้องกันการสูญเสียมวลกล้ามเนื้อในขณะที่คุณกำลังไดเอท แต่นักกีฬา(เพาะกาย)จำนวนมากกรับประทานโปรตีนจนเกินความจำเป็น วิธีแก้ไข: แบบของความสำเร็จ รับประทานโปรตีนจำนวนไม่เกิน 1.5 กรัม ต่อ น้ำหนักตัว 1 ปอนด์ เมื่ออยู่ในช่วงไดเอท ถ้ารับประทานเกินจำนวนนั้น มันก็จะถูกสะสมไปเป็นไขมัน ซึ่งคุณก็จะไม่มีทางหุ่นดีไปได้ #3.อย่ากลัวคาร์โบไฮเดรต (Carb/คาร์บ) คาร์บ เป็นทั้งมิตรและก็ศัตรู มันจะช่วยในการสร้างกล้ามเนื้อ โดยการสร้างอินซูลิน ถ้าระดับของอินซูลินเพิ่มสูงขึ้น มันก็จะเป็นตัวกีดกั้นการสูญเสียไขมันของร่างกาย จากข้อมูลเหล่านี้เองครูฝึกหลายท่านเลือกที่จะใช้วิธีการไดเอทแบบโล-คาร์บ เมื่อลดจำนวนคาร์บ ร่างกายก็จะเริ่มเผาผลาญไขมันให้กลายมาเป็นพลังงาน โชคไม่ดีนัก, ถ้าหากการรับประทานคาร์บน้อยเกินไป ร่างกายก็จะทำการเผาผลาญมวลกล้ามเพื่อนำมาเป็นแหล่งพลังงานเช่นเดียวกับไขมันสะสมของร่างกาย วิธีแก้ไข: คาร์โบไฮเดรต 1 กรัม ต่อ น้ำหนักตัว 1 ปอนด์ ที่จะเพียงพอกับ ลดไขมันสะสม แบบโล-คาร์บ ไดเอท ซึ่งจะไม่ส่งผลกระทบต่อกล้ามเนื้อ #4.อย่ามองข้ามเวลาของ คาร์บ แบบง่ายๆ จำนวนคาร์บทั้งหมดของคุณควรจะแบ่งเป็น 5 หรือ 6 มื้อ ต่อ วัน เป็นแนวทางที่ถูกต้อง แต่นักกีฬา(เพาะกาย) ระดับหัวกะทิ ชี้ให้เห็นว่า การรับประทานคาร์บเป็นมื้อสุดท้ายของวันจะป้องกันการสูญเสียของไขมันที่อย่างสูงสุด วิธีแก้ไข: สลับการรับประทานคาร์บเป็นมื้อสุดท้ายของวัน ไปแทนที่ มื้ออื่น รับประทานคาร์บให้มากหลังจากการฝึก และในมื้อเช้า นั้นคือมื้ออาหารที่คุณต้องคาร์บมากที่สุด ในตอนเช้าเป็นสิ่งที่จำเป็นมากในการนำคาร์บไปเป็นไกรโคเจน หรือพลังงานสำรอง ดีกว่า ไปเป็นไขมันสะสม หรือเพิ่มสารอินซูลิน มื้ออาหารหลังจากการฝึกนั้นร่างกายต้องการคาร์บอย่างฉับพลันเพื่อจะนำไปใช้ทดแทนการสึกกร่อนและอาการล้าของกล้ามเนื้อที่เป็นผลจากการฝึก คาร์บหลังการฝึกจะช่วยในการสร้างกล้ามเนื้อ ไม่ใช่ไขมันสะสมอย่างที่ทุกคนเข้าใจ #5.อย่า ไดเอท มากเกินไป เรารู้ว่าการฝึกหลายๆ เซท และการฝึกบ่อยๆ นั้น สามารถทำให้เกิดการสูญเสียกล้ามเนื้อ หลักการเดียวกันกับการไดเอท เมื่อคุณไดเอทในอัตราส่วน 24 ต่อ 7 ปราศจากการพัก อัตราการเผาผลาญของคุณจะลดต่ำลง ถ้ามันเกิดขึ้นอีก, การท้าทายที่ยากลำบากก็จะเกิดขึ้นอีกครั้ง วิธีแก้ไข: ระหว่างการลดไขมันสะสม ลองวิธี 4 ต่อ 1 นั้นก็คือ ทำการได้ไดเอทอย่างเข้มงวด 4 วัน รับประทานคาร์บ 1 กรัม ต่อ น้ำหนักตัว 1 ปอนด์ ทุกวัน และงดคาร์บในแต่ละมื้อสุดท้ายของวัน วันที่ 5 พักจากการไดเอท เพิ่มการรับประทานคาร์บให้ถึง 3 กรัม ต่อ น้ำหนักตัว 1 ปอนด์ ในวันนั้น การรับประทานคาร์บจำนวนมากไม่ใช่แค่การได้พลังงานเพิ่ม แต่มันยังช่วยไม่ให้อัตราการเผาผลาญลดลงไปอีก #6.อย่าทำ คาร์ดิโอ มากเกินไป เพียง 2 วิธีหลักที่จะทำหุ่นดีขึ้น ก็คือรับประทาน Calories ให้น้อย และ เผาผลาญ Calories ให้มากในรูปของการออกกำลังกายแบบแอโรบิก แม้ว่าการออกกำลังกายแบบแอโรบิกจะเป็นผลดี แต่การทำบ่อยๆ ก็จะเป็นการลดระดับของเทสโตสโตรอน (ฮอร์โมนเพศชาย) ซึ่งจะส่งกระทบต่อการความสามารถในการรักษาสภาพกล้ามเนื้อให้คงไว้ วิธีแก้ไข: ปั่นจักรยาน หรือ วิ่งบนลู่วิ่ง 30-40 นาที ไม่เกิน 4 ครั้งต่อสัปดาห์ จะทำให้เพียงพอต่อการเผาผลาญไขมัน โดยปราศการการลดระดับของเทสโตสโตรอน (ฮอร์โมนเพศชาย) หรือ นำไปสู่การเผาผลาญ แปลมาจากลิ้งค์: http://www.flexonline.com/nutr/49 สร้างกล้ามท้องแบบนักเพาะกาย
หลายคนยังสงสัยว่าทำไมกล้ามท้องถึงได้ขึ้นกันยากนัก แม้ว่าจะพยายามควบคุมปริมาณอาหารในการรับประทานแต่ละมื้อ การฝึกกล้ามท้องเป็นประจำทุกวัน หรือบางคนก็รับประทานอาหารเสริมกลุ่ม Fat-Burner แต่ก็ยังไม่เป็นผลที่น่าพึงพอใจ ก่อนอื่นคุณจะต้องทราบก่อนว่าข้อเท็จจริงของขั้นตอนการสร้างกล้ามท้องจะต้องผ่านกระบวนการอย่างไรบ้าง เพื่อที่สามารถฝึกได้อย่างถูกต้องและเห็นผลเร็ว การสร้างขนาดของกล้ามท้อง (Size) หมายถึงการเพิ่มขนาดของมัดกล้ามเนื้อท้องแต่ละมัดให้มีขนาดใหญ่ขึ้น แม้ว่าคุณจะยังไม่ลดไขมันส่วนเกินบริเวณหน้าท้องก็ยังสามารถมองเห็นได้ การสร้างขนาดจะช่วยให้คุณเพิ่มร่องลึก(รอยต่อระหว่างกล้ามท้องแต่ละมัด) ของกล้ามท้องเวลาทีคุณเข้าสู่การลดไขมันแล้ว วิธีการมีดังนี้
การสร้างรายละเอียดของกล้ามท้อง ( Definition) หมายถึงการลดไขมันบริเวณรอบเอวควบคู่ไปกับการฝึกกล้ามเนื้อมัดเล็กๆของกล้ามท้อง วิธีการมีดังนี้
8月20日 บ้าก็บ้ารักเธอ 22 สิงหาเข้ากุงเทพ 23 มีงาน 24 25 26........คิดถึงและไม่รู้ว่าจะต้องเจออะไร
ปล. ขอให้กู และ Goo เดินทางโดยสวัสดิภาพ ขอให้กูอย่าผิดหวังในเรื่องที่กูพยามทุ่มเทแล้วทั้งกายใจ..ใครจะมองยังไงไม่สนสำหรับกูงานก็คืองาน ขอให้กูไม่เจ็บไม่ป่วย สุขภาพ แข็งแรง สาธุ 8月5日 วันแม่ก่อนใคร ผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่คุยกับผมเป็นคนแรกในชีวิต
ผู้หญิงคนเดียวที่ผมสามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา โดยที่ผมไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ
ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่ ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ คนๆเดียวในโลกที่โทรมาหาผม เพียงแค่ฟังผมพูดประโยคเดิมๆ คนๆเดียวในโลกที่ไม่ว่าโทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหาผม และคนเดียวในโลกที่จะเลือกคุยกับผมในวินาทีสุดท้ายในชีวิต ...แม่...
Ps. ถ้าแม่อ่านอยู่คิดถึงลูกหน่อยหนา ลูกขอสัญญาว่าหนูจะเป็นคนดี
6月27日 เบื่อรัฐบาล คอมมิวนิสต์ไม๊สาดดดด!!
แมร่ง ครม. หัวดอตัดเงินค่าประจำแหน่งราชการ เซงสาดกูไม่ได้รับราชการหลอก แต่แม่กูดิ เดือนนึง 3500 หายไปเฉยๆซะงั้น เดือดร้อนเว้ย 3500 แดกข้าวได้ตั้งครึ่งเดือนแบบเปรมๆ
จากโฮลวีท ทูน่า อาหารเสริมอย่างดี วิตามินเพียบ ทุกวันนี้กูแดกแต่อาหารตามสั่ง กระเพราไข่ดาวๆ คะน้าหมูกรอบๆ จนตัวกูจะสังเคราะห์แสงเองได้อยู่แล้ว แดกแต่ dirty food เซงสาด
ถ้ากูไม่ล่ำนะมืง จะโทษรัฐบาล เหอะๆ นี่บ้านกูอยู่กันแค่ 2 คนแม่ลูกนะ ไม่นึกถึงครอบครัวใหญ่ๆที่พ่อแม่เป็นครูมั่งวะ เงิน 7000 เอาไว้ส่งลูกเรียน ส่งบ้าน ส่งรถได้เลย นี่เหรอวะจะแก้ไขปัญหาหนี้สินให้ประชากร เพิ่มสิไม่ว่า เงินกระทรวงการคลังมิงเอาไปไหนกันหม๊ดดด แมร่งภาษีก็เก็บแพง ภาษีเหล้าบุหรี่ก็เพิ่มกระฉูด ยังจะเสือกตัดเงินอีก กูละยี้ประชาธิปไตยเมืองไทยจิงๆ
ปล. ขอเสียงลูกครูตาดำๆหน่อยเร้วววว หิ้วววววววว โห่ววววว ไป๊ๆชิ่วๆ
6月6日 BKK...No no no!! มันไม่ใช่
กรุงเทพอยู่ยากอยู่ใย วุ่นวาย
คนเยอะรถแยะมากมาย มลพิษ
ใช้จ่ายไม่คิดผลาญสิ้น ห้างดัง
หาไหนมีบ้าง เงินเก็บ
อีกทั้งไกลบ้านคิดถึง นักแฮ
หมาน้อยและแม่แลดั่ง ดวงใจ
ทนอยู่ไม่ไหวจึงได้ กลับมา...
...นายภาพนิ่ง...
ปล. กูนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขลาด
5月31日 กาลเวลา กาลเวลา
นานแค่ไหนแล้วที่เราคิดว่าจะทำสิ่งหนึ่งเมื่อถึงเวลาอันสมควร แต่เมื่อถึงเวลานั้นกลับลืมที่จะทำ กาลเวลาจะช่วยทุกอย่าง นั้นเป็นคำพูดเพียงเพื่อปัดความรับผิดชอบ เวลาไม่เคยทำให้สิ่งใดดีขึ้นและเลวร้ายลงเช่นกัน ทุกอย่างล้วนเกิดขึ้นที่เราทั้งนั้นโปรดอย่าโทษกาลเวลาเลย ปล. อยากมีงานทำแย่แล้ว เบื่อๆๆ
เอ้าหนี้ท่วมหัวอีกแล้ว มันส์จริงๆ
คิดถึงมันทุกวันไอ้เตี้ยเนี่ย เมื่อวานว่าพี่เสร่อทามมาย แอบเสียใจอยู่น๊า
พรุ่งนี้ไปกรุงเทพอีกแล้ว เฮ้ออ จะเบื่อหรือจะสนุกดีวะ
เพื่อนๆกูทุกคนเป็นยังไงกันบ้าง ส่งเสียงหน่อย วู้ววววว 4月14日 นานๆมาก็เน่าเหมือนเดิม รัก...และผูกพันธ์
วันนี้..เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง จนคิดว่าเราขาดไม่ได้..แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป..สักวันเราจะรู้ว่าสิ่งที่ เราผูกพันในวันนี้.เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเราไม่ใช่..ทั้งหมดของชีวิตเรา...
วันหนึ่ง..หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่ ที่เราคิดว่าเราพึงใจ..ปรารถนา..ต้องการ..ขาดไม่ได้ เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก... เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า..ความผูกพันกับสิ่งใด ๆ ในช่วงเวลาหนึ่งจะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้น ๆ อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตหลุ่มหลง...คิดเสียว่า.เราโชคดี.ที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก.....นายภาพนิ่ง ปล. จากนี้ไปถ้าเห็นกูสูบบุหรี่ ถือซะว่าเราไม่รู้จักกัน เพื่ออนาคตที่ดีกว่า จะขอทิ้งอดีตไว้เป็นเพียงบทเรียน และเบื้องหลัง ถ้าตายไว ก็ถือซะว่าซวยไปก็แล้วกัน นี่แหละช้านคนจริง นายภาพนิ่งเอง
3月12日 ช่วงเวลาสมองกลวง ไม่รู้จะเขียนอะไร ก็แล้วทำไมต้องเขียนวะ เฮ้อ..
แม้จะเขียนอย่างไร...ก็ไม่เหมือนดั่งใจนึก แม้จะเขียนบอกความรู้สึก...ก็ไม่หยั่งลึก...ดั่งนึกอยากจะเขียน แม้นอยากให้คนอ่าน...รับรู้ใจแทบขาดจวนเจียน แต่ก็ทำได้แค่เขียน...เท่าที่จะพยายามพรากเพียร...เขียนออกมา...ด้วยหัวใจ ............นายภาพนิ่ง............... 3月11日 ไม่อยากฝันดี รัติกาลแห่งความฝัน
................................. ในฝันนั้นผมจำแม่นยำนัก ว่าผมรักเธอยิ่งกว่าสิ่งไหน แต่ต้องพรากจากรี้หนีไปไกล สะอื้นไห้ละห้อยหาน้ำตานอง ในฝันนั้นแล่นใบไปตามน้ำ มืดลึกล้ำกลางนทีราตรีหมอง เดือนริบหรี่ลับฟ้าเพ่งตามอง เฝ้าแต่จ้องคิดว่าเป็นหน้าเธอ ในฝันนั้นมันคล้ายสายลมผ่าน หอมซาบซ่านจุมพิตจนจิตเผลอ กลิ่นฉะนี้ทำไฉนจะได้เจอ เหมือนกายเธออบร่ำประจำวัน ในฝันนั้นติดตาอยู่มิรู้สร่าง มือเธอวางโอบไว้บนไหล่ฉัน เนื้อแนบชิดสนิทเสียวเกรียวสัมพันธ์ อุ่นกอดนั้นเหนือคำพร่ำบรรยาย ตื่นจากฝันฉันผวาหาไม่พบ อกที่ซบกอดเกยก็เลยหาย กลิ่นหอมชื่นรื่นรสหมดมลาย แม้มิตายขอฝันนี้มีจริงเอย ปล. ตอนหลับฝันดี พอตื่นมาทีเหมือนฝันร้าย เพราะมัน...แค่ฝัน
คิดถึงเพื่อนเว้ย ทั้งเพื่อนในเอก เพื่อนพี่น้องที่ ม. แล้วก็แก๊งค์ 9 ปลากรอบด้วย แมร่งอยู่ไกลๆกันทั้งนั้น เมื่อไหร่จะเจอกันละเพื่อน
คนกำลังหมดไฟ เฮ้อๆ ทำไรนิดหน่อยก็หมดแรง เบื่ออาหารโครตๆ ต้องพึ่งวิตามิน อาหารเสริมอย่างแรง จนกันไป
มีแต่เรื่องให้คิดมากมาย วุ่นวาย สู่สุคตินะ ถ่อน เพื่อนรัก
เมื่อไหร่จะมี......งาน ต้องการความมั่นคง
ฉันยังคอยเธออยู่ที่นี่_ คอยคนดีด้วยใจหวัง_ คอยเพราะมีดวงฤดีที่จีรัง_ คอยเพราะยังรักเธอเสมอมา 2月21日 ประสบการณ์ล้ำค่า ดีไม่ดีไม่รู้..แต่กูทำได้
วันจันทร์ ที่ 19 กุมภาตื่นมา 10โมงกว่าพี่สาวโทรมาหาจากโคราช บอกว่าไปรับเพื่อนให้หน่อยเพื่อนจะมาเที่ยวพิษณุโลกฝากดูแลด้วย ช่วยพาไปเที่ยววัดเที่ยวพิพิธพันธ์อะไรแบบนี้แหละเค้าชอบ เออได้ว่าแต่เพื่อนแกใครวะ ชายหรือหญิง เอ่อชาย ฝรั่งคนเยอรมัน!! โอ้ยแม่โวย จะคุยกันรู้เรื่องไม๊นั่น สาดกะทันหันอย่างนี้เอาเวลาไหนไปทบทวนคำศัพท์วะ ปฎิเสธก็ไม่ได้มันจะมาถึงอยู่แล้ว ตายๆตื่นเต้นโครตๆ บ่าย2ไปรอรับที่สถานีรถไฟพอมาถึงกูไม่ทันเห็นเค้าเลย อยู่ๆมาโผล่ตรงหน้า ซาหวาดดีครับ เยี่ยมเอาละเว้ยในใจก็คิดว่าพูดไทยได้นิดหน่อยยังจะพอคุยกันรู้เรื่องบ้างแต่...หลังจากนั้นอีก 2 วัน กูไม่เคยได้ยินภาษาไทยสักคำออกจากปากเค้าเลย Oh shit!! มาถึงก็พาไปจองห้องพัก ไอ้เราก็รู้จักอพาทเม้นดีๆเยอะแยะแต่เค้าต้องการอพาทเม้นที่เค้าอ่านมาในไกด์บุค มันชื่อ บอง บอง เกรทเฮาส์ ไอ้กูก็ไม่รู้มันอยู่ตรงไหน ในหนังสือเขียนว่า ถนน พญาลิไท เอ่อกูอยู่พิโลกมา20กว่าปีกูก็ไม่ได้สนใจว่าถนนสายไหนชื่ออะไรอ่ะนะ กว่าจะเจอก็เหนื่อยกันไป พอไปถึงก็โอเคร ห้องน่าอยู่ สะอาด เค้าบอกว่าพอใจมาก กูก็โล่งอก เก็บข้าวของเสด ที่แรกที่กูพาไปก็วัดใหญ่ เค้าเป็นอะไรที่ชอบพวกวัดไทย ชอบวัฒนธรรมประเพณีของไทยเอามากๆ ส่วนกูเองก็ชอบถึงจะไม่มากแต่การไปวัดก็ไม่ได้ทำให้กูรู้สึกเบื่อแต่อย่างใด ไปถึงกูก็อธิบายไปเท่าที่กูรู้นั่นแหละ หลักๆเลยที่จะลืมบอกเสียไม่ได้ก็คือ พระพุทธชินราชเป็นพระพุทธรูปที่สวยที่สุดในโลก ไหว้พระเสดก็เดินดูรอบๆ ใช้เวลาไม่นานก็ไปที่ ศาลพระนเรศวรต่อ ไปถึงกูรู้สึกเสียหน้าแทนคนพิโลกอย่างแรง ไม่มีอะไรเลย มีแต่ศาลตั้งอยู่ ส่วนรอบๆกำลังก่อสร้าง ดูแห้งแล้งทุระกันดารยังไงชอบกล คนมาไหว้ก็ไม่มี มีแต่คนงานเดินไปมา พอเค้าเห็นคนงานกำลังทำงานเค้าก็ถามว่าทำไมที่ไทยมีผู้หญิงเป็นกรรมกรทำงานหนักด้วยเหรอ ที่เยอรมันไม่มีนะ มันเป็นงานของผู้ชาย เค้าแปลกใจมากที่เห็นผู้หญิงทำงานหนัก กูก็เลยบอกไปว่าไม่ทำก็ไม่มีเงิน ประเทศไทยคนจนเยอะ แค่นั้นแหละจบเข้าใจตรงกัน ต่อไปก็พาไปพิพิธพันธ์จ่าทวี แต่ว่ามันไม่เปิด มันปิดวันจันทร์เลยอดดู ในไกด์บุค ของเค้าเขียนมันยังมีอีกที่ ที่น่าสนใจก็คือวัดจุฬามณี กูคิดในใจไปถึงเด๋วก็จะผิดหวังเอง มันไม่มีอะไรนอกจากโบสถ์ๆนึง ไอ้ที่สำคัญมันเป็นที่ตัวประวัติศาสตร์ไม่ใช่ตัววัดแต่ก็นะอยากดูก็จัดให้ ถ่ายรูปเสดก็กลับ ก่อนกลับก็แวะตลาดตรงหน้าวัดจุฬานั่นแหละ เค้าบอกว่าหิว ก็พาแวะ ถามเค้าว่ากินอาหารไทยได้ไม๊ เค้าบอกว่าไม่มีปัญหา อืมก็ดีกินง่าย แต่ที่แน่ๆมันติดใจหมูปิ้งพิโลกชัวร์ ซัดบาร์บีคิวกันไปคนละ 3 ไม้ แล้วก็ไปต่อที่ร้านลูกชิ้นทอด ที่นี่แหละปัญหาเกิด เค้าถามกูว่านี่คืออะไรพร้อมกับชี้นิ้วไปทางปูอัดเสียบไม้ทอด กูก็เอาไงวะจะบอกมันไงวะเนี่ยท่าทางมันอยากรู้มากซะด้วย เลยบอกไปว่าเป็นเนื้อสัตว์ชนิดนึง กูจะบอกว่าเนื้อปูแหละ แต่ไม่รู้กูออกเสียงผิดรึไงไม่แน่ใจเค้าเลยไม่เข้าใจสักที สุดท้ายเลยบอกว่าไอ้ตัวนี้อ่ะนะ มันมีแปดขา เวลาเดินมันเดินเอียงไปข้างๆ เค้าเลยเข้าใจ แต่กูไม่รู้หรอกนะว่าเข้าใจว่าเป็นปูรึป่าว ไม่แน่เค้าอาจจะคิดว่าคนไทยมันกินเนื้อแมงมุมทอดกันรึไงวะ ฮ่าๆๆ อากาศตอนนั้นร้อนอิบอ๋าย กูเลยถามว่าจะดื่มอะไร ไม่ต้องสงสัยคับเหนื่อยยังไง ร้อนยังไง คนเยอรมันก็กินเบียร์แทนน้ำจัดไป 1 ป๋องลองท้องไปก่อน เสดแล้วก็ขี่รถกลับเข้ามาในเมืองเค้าก็ถามว่าจะซื้อน้ำส้มคั้นได้ที่ไหน เอาแบบสดๆ 100% ด้วย กูก็ไม่รู้ว่าที่ไหนมันมีขายเหมือนกัน เลยขี่รถแวะเข้าไปในตลาดใต้(ตรงไนท์) ขี่วนอยู่รอบนึงก็เจอพอดี รู้สึกดีที่หาเจอ ดูเวลาปาไปห้าโมงเย็นกว่าๆ ถามเค้าว่าจะไปไหนต่อ ยากช๊อปปิ้งไม๊ อยากเดินห้างไม๊...เค้าบอกว่าอยากใช้อินเตอร์เนท เลยพาไปนั่งร้านเนท ออกมา ก็ทุ่มกว่าเริ่มจะมืด เค้าบอกว่าหาร้านอาหารนั่งกินเบียร์กัน โอ๊ะเข้าทางสิครับ ไม่ต้องสงสัยสนุกนึกเท่านั้นที่อยากเฉลย นั่งกินเบียร์ไป 2เหยือก ที่กินน้อยเพราะเค้าไม่ได้นอนมา 2 คืนแล้ว ง่วงนอนมาก แต่ว่าอันที่จิง 2 คน 2 เหยือกอ่ะกูเมาตั้งแต่ 3 แก้วแรกเเล้ว ด้วยความกลัวเสียหน้าเลยกระดกยกๆ เหล้าเบียร์นี่มันเป็นภาษาสากลเหมือนดนตรีเลยจิงๆ เหล้าเข้าปากคุยกันเปร๋อ
สปีคไม่หยุดเลยกู นึกถึงสมัยกินเหล้ากะเพื่อนในห้อง เมาที่ไรเป็นต้องพูดจีนกันตลอด ก็คุยกันไปหลายเรื่องอยู่ แบบว่าคุยกันมาครึ่งวันแล้วยังไม่รู้จักชื่อกันเลย ต่างคนต่างลืมแนะนำตัว มัวแต่ยุ่งเรื่องหาที่พัก เค้าก็บอกว่าเค้าชื่อvolker เค้าเขียนให้ดู กูเลยอ่านออกไปด้วยเสียงที่มั่นใจว่า
"โวลเคอร์" ปรากฎว่าผิดฮ่าๆ เค้าบอกว่าภาษาเยอรมัน ตัว V ออกเสียงเป็น F ต้องอ่านว่า " โฟลเคอร์" เอ่อออกเสียงยากชะมัด ถึงคราวกูแนะนำมั่ง บอกไปว่า ชื่อ เติ้ง ฮ่าๆไอ้สาด งงๆ เค้าบอกให้เขียนให้ดูก็เขียน terng มันก็อ่านไม่เป็นเติ้งสักที บอกว่าออกเสียงยาก กูเลยบอกว่างั้น เรียกกูว่าปีเตอร์แล้วกัน จบ ง่ายดี คล้ายๆเติ้งนั่นแหละ สั่งกับแกล้ม เป็นไก่ยอดหญ้ามา ก็โอเครอร่อยถูกใจ คือเค้าไม่กินเผ็ด กะว่าจะให้ลองซุบแห้งซะหน่อยกลัวจะร้องไห้จมูกแดงซะก่อน ออกจากร้าน 4 ทุ่มไปส่งเค้ากลับที่พัก กูก็กลับบ้านนอน ถึงบ้านเท่านั้นแหละ เมาเลยกูหัวถึงหมอนหลับปุ๋ย
วันอังคาร ที่ 20 กุมภา ตื่นแต่เช้าเลย ตี 5 เพราะนัดเค้าไว้ 6.30 วันนี้จะไปสุโขทัย ต้องไปขึ้นรถที่ขนส่งแต่เช้า ขึ้นรถ7โมง ถึงโขทัย8โมงกว่าที่หมายวันนี้คืออุทยานประวัติศาสตร์ ไปถึงก็เช่ามอไซด์คันนึงขี่วนรอบอุทยานแหละ ดูไป 20 กว่าวัดได้ดูหมดทุกวัดที่มีในแผนที่เลย กลัวว่าถ้าดูไม่ครบเค้าจะผิดหวังเอา ใช้เวลาไปเกือบ 5 ชั่วโมง ทั้งเหนื่อยทั้งร้อนเลยกู ขี้เกียจเล่าละเอียดแล้วหว่ะเพราะตอนที่กำลังพิมพ์อยู่เนี่ยกูง่วงมากกเอาเป็นว่ากลับมาถึงพิโลก 4 โมงเย็นแยกย้ายกันไปพักผ่อนนัดเจอกันอีกที 4ทุ่ม ว่าจะพาไปปิกัส แต่ไปแล้วไม่ชอบเลยลงเอยที่หนุกนึกเหมือนเดิม จัดไป 3เหยือก พร้อมอาหาร 2 อย่าง วันนี้พาเพื่อนกูมานั่งด้วย เพราะมันเก่งอังกิดอยู่แต่เอาเข้าจิงๆ พอกันกะกูเลย เพราะเวลามันคุยกะเค้า เค้าไม่เข้าใจเค้าก็จะมองมาทางกูให้กูอธิบายอังกิดเป็นอังกิดอีกที โอ่ยกูจะบ้า กูตั้งใจจะพาเพื่อนกูมาช่วยๆคุยแทนกู เพราะเมื่อวานกูคุยกับเค้าไปเยอะแล้ว วันนี้ไม่ค่อยมีอะไรจะคุย กูไม่น่าพาเพื่อนมาให้กูปวดหัวเพิ่มเลยจิงๆเหอะ ออกจากร้านเที่ยงคืน แยกย้าย จบวันนี้เหนื่อยสาดปวดขามากมายถึงบ้านนอนหลับ
วันนี้ตื่นสายได้รอให้เค้าโทรมาปลุก เพราะบอกล่วงหน้าไปแล้วว่าถ้าโทรมาเมื่อไหร่ยูจะต้องรอไอ 40นาทีนะกว่าจะไปถึง ไปถึงก็ไม่มีอะไร เค้าเชคเอ้าท์เรียบร้อยแล้ว พาไปท่ารถ วันนี้เค้าจะกลับโคราชแล้ว พาไปซื้อตั๋วเสด นั่งรอรถเป็นเพื่อน รถมาเที่ยงครึ่ง ก็ล่ำลากันเป็นที่เรียบร้อยเค้าให้ตังมา 100 นึงบอกว่ารับไปเถอะ มันไม่มาก กูก็จะไม่เอาแต่มันปฎิเสธไม่ได้เด๋วเสียมารยาท กูเลยบอกเค้าไปว่า กูไม่ได้ต้องการอะไร กูหวังเพียงว่าเค้าจะมีความสุขที่พิษณุโลก และที่นี่ทำให้เค้ารู้สึกดีและประทับใจได้เท่านั้นเอง เพราะ 2 วันที่ผ่านมาเค้าก็จ่ายให้กูไปเยอะเหมือนกัน พอรถมาถึงก็ส่งขึ้นรถ เชคแฮนด์ล่ำลาเป็นครั้งสุดท้าย กูไม่ลืมที่จะพูดคำว่า ขอให้คุณโชคดีสำหรับทุกๆสิ่ง เค้าก็ตอบมาว่าคุณก็เช่นกัน...หลังจากนั้นไม่ถึง2นาทีไอ้คำที่เค้าบอกว่าให้กูโชคดีเช่นกันก็บังเกิดผลแล้วหว่ะ เดินมาถึงมอไซด์อ้าวสาดยางรั่ว โชคดีจิงๆ โชคดียังไงนะเหรอยางรั่วเนี่ย ไม่ใช่มันโชคดีที่ยางรั่วหรอกมันโชคดีที่เมื่อกี๊กูรับเงินจากเค้ามา 100 นึงทำให้กูมีค่าปะยาง เพราะว่ากูลืมเอากระเป๋าตังไป มีเศษตังติดกางเกงอยู่ 15 บาทเอง มันเลยทำให้กูรู้สึกว่าชีวิตกูนี่ก็แปลกดีนะ ชอบมีอุปสรรคมาเป็นบททดสอบอยู่เสมอเลย แต่ยังไงก็ขอบคุณ คุณ volker ที่ได้ทำให้คนอย่างกูมีประสบการณ์ที่ไม่ธรรมดาเอาซะเลย ไม่คิดว่าจะทำได้ ไม่เคยคิดว่าจะได้ทำ เป็นอะไรที่กะทันหันมาก ดีไม่ดีไม่รู้..แต่กูทำได้ หุหุ
ปล. การสนทนากับชาวต่างชาติไม่ได้น่ากลัวอย่างที่หลายคนคิด เค้าพยายามที่จะเข้าใจในสิ่งที่เราพูดอยู่แล้ว มันทำให้อะไรๆดูง่ายขึ้น
ขอบอกถ้าใครมีโอกาสร่วมโต๊ะอาหารกับชาวต่างชาติ อย่าไปมัวเกรงใจ ให้ถือซะว่ากินได้เป็นของเรา เพราะเค้าก็จะไม่เกรงใจเราเช่นกัน
กูพลาดไปแล้วมัวเกรงใจ แต่เค้าจกเอาๆ สุดท้ายไส้ทอดกระเทียมกูได้แดกแต่กระเทียม...
เหนื่อยแต่รู้สึกดีที่ได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี รู้สึกดีที่ได้ต้อนรับแขกที่ดี จะรู้สึกแย่ถ้าให้กูไปต้อนรับฝรั่งที่วันๆนึกแต่จะมาปี๊กระหรี่พัทยา
อย่าพยายามเล่นมุก เพราะมันจะทำให้แป๊กอย่างแรง กูพลาดไป ฝรั่งมันชี้ไปที่จิ๊กจก ถามกูว่ารู้ไม๊ตัวอะไร กูก็เลยยิงมุ๊กใส่ไป เเด๊ส อีส อะ
คอกคอได เบบี้ มันบอก โน!!ๆๆ ดิสอีส อะ ซาราเมนเดอร์ กูคิดในใจเออกูรู้แล้วสาด เค้าถามต่อว่าภาษาไทยเรียกว่าอะไร กูบอกว่า จิ๊งจก
เค้าพยายามพูดตาม แต่ก็ออกเสียงไม่ชัดบอกว่าพูดยาก แค่จิ๊งจกเนี่ยนะยาก ถ้าเอาภาษาบ้านกู ตุ๊กกะเจี้ยม มีหวังแมร่ง งงไปสามวันแหง
2月12日 เพ้อออออ..เหตุเกิดที่ริมน้ำน่า ที่ริมน่าน มีคน มานั่งเหงา ปล. - ซวยเจรงๆ พาแม่ไปดูหนังมา วันรุ่งขึ้นแม่ปวดตา ต้องไปหาหมอเลย T_T - ได้ฤกษ์บวชแล้วหว่ะเพื่อน 22 มีนาคมอ่ะ - เพลียๆอีกแล้ว ช่วงนี้ไม่รู้เรี่ยวแรงไปไหนหม๊ดดด - H.V.D กันทุกคู่ทุกคนน๊า อีก 2 วันก็ 14 กพ. แล้วปีนี้จะบอกรักสาวสักคน ตื่นเต้นอิ๊บอ๋าย - วันนี้ดูหนัง step up เชนนิ่งแมร่งเท่ห์สาด ไอดอลกูเลยนะนั่น - อยากไปกินเหล้าเว้ยย ไม่อยากเเดกเหล้าอ่ะ อยากบรรยากาศ -*- - บางครั้งผมก็อยากรู้ว่าคุณคิดอะไร..บางครั้งนะ แต่ทุกครั้งผมอยากให้คุณรู้ว่าผมคิดอะไร 2月4日 กลอน ซังกะบ๊วย
เปิดใจ..นายภาพนิ่ง ไม่ได้แอบเก็บความรักเอาไว้ เรื่องมันออกจะเล็กๆ แค่ไม่ได้อธิบายถ่ายทอด
เทศกาลแห่งความรักใกล้จะถึงขึ้นทุกที ในปีนี้ฉันก็คงเหมือนเก่า ทุกๆคนมีความรัก มีแต่ฉันที่เงียบเหงา ไม่เคยจะมีอะไรสักที นั่งมองผู้คนมากมาย เค้าตื่นเต้นกัน ได้เตรียมดอกไม้ให้ กับคนที่รักเป็นของขวัญ ฉันควรจะให้เค้าไหมก็ไม่รู้เหมือนกัน แล้วเค้าจะกล้าถือไหม หรือไม่ยอมรับมัน.?จะบอกเลยจะได้ไหม ว่าแอบรักเค้าขนาดนั้น หรือฉันควรอยู่เหงาๆอีกวัน ในโอกาศแห่งความรักที่ใกล้ถึงขึ้นทุกที ในปีนี้ฉันก็คงเหมือนเก่า แม้มีคนให้แอบรักแต่ว่าฉันก็ยิ่งเหงา ไม่กล้าที่จะบอกเค้าสักที ปล. - เห็นใครๆเค้าดูมีความสุขได้รับดอกไม้ช่อหย่าย เสียงเค้ากัวเราะฟังดูสดใส คงเพราะว่าภายในใจเค้ารักกัน - อยากได้ดอกไม้บ้าง อยากได้ของขวัญให้ฉันบ้าง จะมีทางเป็นจริงสักเมื่อไร อยากมีความรักและอยากที่จะมีเค้าอยู่ใกล้ๆ เมื่อไหร่จะเจอสักที - ขอความกรุณาคุณ ต้าเบี้ย อย่าคอมเม้นให้ไปในทางเสียทรัพย์สินนะครับ ไม่เช่นนั้นแล้วคุณจะได้ทรัพย์สินเป็นการตอบแทน - สิ่งหนึ่งที่ ความรัก & ชอคโกแลต เหมือนกันก็คือ เมื่อเรากินเข้าไปแล้ว เราไม่รู้ว่ามันหวานหรือขมกันแน่..เฮ้อ
2月1日 จากหัวใจดวงน้อยๆ I need somebody. And you?
ความรักบางทีบางครั้งก็เอาใจยากจนต้องจับเข่ามานั่งคุยกันทีเดียวว่ามันเป็นอย่างไร แต่ในความเป็นจริงมันไม่ง่ายอย่างงั้นล่ะสิ ออกจะเข้าใจยากแต่เป็นความยากที่อยากเข้าใจนะ กว่าเราจะเจอใครสักคนกว่าจะใช้เวลาศึกษาดูใจกันและกันก็ใช้เวลาไม่น้อย เชื่อใจได้แน่ว่าแต่ล่ะคนที่เดินทางมาพบความรักหรือบางคนที่กำลังตามหาความรักอยู่ใครๆก็อยากเจอรักแท้กันทั้งนั้น
ไม่มีใครหรอกที่นึกสนุกอยากเป็นทางผ่านของใคร ท้ายที่สุดทุกคนก็อยากมีตัวจริงกันทั้งนั้น ทุกคนต่างก็มีหัวใจแน่นอนว่ามันจะคู่อะไรไปไม่ได้นอกจากความรัก หัวใจและความรู้สึกของคู่กัน มันมีอิทธิพลจนน่าประหลาดใจทำให้คนหนึ่งคนทำอะไรๆได้อย่างไม่น่าเชื่อ น่าแปลกใจที่คนหนึ่งคนจะทำอะไรเพื่อคนอีกหนึ่งคนโดยที่คนๆนั้นไม่ได้เป็นญาติหรือรู้จักกันมาก่อนแม้แต่น้อย และก็น่าแปลกหรือเกินว่าผู้คนมากมายนับพันนับหมื่นคนที่ผ่านเข้ามาและเจอะเจอกันเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่มีความหมายสำหรับหัวใจ กว่าจะเจอก็ยากแล้วแต่ตอนคบกันก็เป็นอะไรที่ต้องใช้เวลากันอีกมากมายทีเดียว เชื่อหมดใจเลยว่าคงต้องมีบ้างที่มีคำถามนี้เข้ามาในใจกันบ้างในเวลาอย่างนี้ "เค้าใช่สำหรับเราหรือเปล่า" เจอคำถามนี้ทีไรเป็นต้องมานั่งนึกทบทวนกันทีเดียว ถ้าพูดโดยทั่วไปแล้วก็คงต้องดุจากอายุสักนิด บางคนอาจแย้งว่าทำไมเด็กรักจริงไม่เป็นเหรอ มันก็เป็นไปได้แต่การตัดสินใจยังไงในช่วงที่เรามีภาวะที่สมบูรณ์ย่อมน่าจะดีกว่า แต่ถึงเราจะมีตัวเลขในระดับที่เรียกว่าเป็นผู้ใหญ่หลายคนก็คงอดไม่ได้ที่จะถามตัวเองอยู่ดีว่าเค้าคนนั้นใช่หรือยัง แต่เราไม่เคยรู้เลยว่า คำตอบไม่เคยอยู่ไกลตัวเราเลยอยู่ใกล้จนมองข้ามไปออกบ่อยด้วยซ้ำ เมื่อสมองคือเหตุผลแต่บางครั้งสมองก็ไม่อาจเข้าใจความรู้สึก หัวใจคือสิ่งที่รับรู้แต่บางครั้งก็สับสนเกินกว่าจะแยกแยอะผิดชอบชั่วดี เวลาคือคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับสมองและหัวใจ แต่จะเป็นการดีกว่าไหมที่เราจะมานั่งเปรียบเทียบคนรักของเราว่าดีพอหรือยัง เราน่าจะมาทำสิ่งดีๆให้กับคนที่รักเราน่าดีกว่า หลายครั้งที่เรามัวแต่เปรียบเทียบเค้ากับใคร เราก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่ไม่รู้จักพอ ไม่มีอะไรดีพอถ้าเราไม่รู้จักคำว่า "พอดี" ความรักจริงแล้วมันอบอุ่นกว่านั้น เพราะจริงๆแล้วชีวิตเราก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากมายไปกว่า ลมหายใจที่แบ่ง ปันแก่กันและกัน ก็มีเท่านี้ วินาทีนี้เรามองข้ามความรู้สึกดีๆของใครๆไปบ้างรึเปล่า ความดีมันกลายเป็นความคุ้นเคยไปไหม เราชินกับอะไรๆดีๆในชีวิตอยู่รึเปล่า มันคงเศร้าเกินไปที่ใครหนึ่งคนกำลังคิดถึงคุณอยู่ท่ามกลางสายตาที่คุณกำลังมองมองข้ามไปอย่างนี้ และไม่ว่าเค้าจะไม่ได้ดีเท่าที่คุณวาดหวังไว้แต่จะดีกว่าไหมที่คุณยกข้ออ้างอะไรๆออกไปซึ่งมันมาบดบังความงดงามของความรักของคุณที่คุณมีต่อเค้า เมื่อถึงวันที่มีอะไรเปลี่ยนไป ก็จะได้ยิ้มอย่างสบายใจได้ว่าเราได้ทำดีที่สุดแล้ว....................................... รักคือรักจากใจใช่คำพูด รักคือการพิสูจน์ที่มีค่า รักถึงแม้เลยผ่านกาลเวลา รักคือการรักษาให้มั่นคง ปล. - โน้ตเพื่อนรักมาอ่านซะนะ รู้สึกว่าช่วงนี้ปัญหามืงจะเยอะเหลือเกิน - ขอโทษคนที่กูมองผ่านไปและขอบคุณคนที่มองผ่านกูเช่นกัน
- คิดถึงเพื่อนหว่ะ อยู่บ้านคนเดียวเหงาแสดดด แต่ก็ดีมีเวลาทำอะไรๆให้ตัวเองมากขึ้น
- เดือนกุมภาพันธ์ อีกแล้ว เกลียดเดือนนี้จริงๆให้ตายดิ
- อ่าวันนี้แม่คุยเรื่องบวชอีกแล้ว เอ่อ เอาไงก็ได้ขอเงียบๆไม่มีโต๊ะจีนวุ่นวาย งานบวชไม่ใช่งานแต่งจะมาฉลองห่าไรไร้สาระ
- เอ้อ ไปเที่ยวเชียงใหม่มา เอารูปลงไว้ละ แต่ขี้เกียจเขียนเรื่องราวมากมาย เล่าไปก็ไลฟ์บอย
- คิดถึงคุณ ต้าเบี้ยน๊า คิดถึงทุกคนเช่นกัน ยกเว้นเจ้าหนี้กู ฮ่าส์ๆ 1月24日 ความสุขส่วนตัว โค้งสุดท้ายแล้ว โย่วส์
อ่าเหลือเวลาอยู่บ้านอีกเดือนกว่าๆ ก่อนจะบวช แล้วก็ออกหางานทำซักที ว่าด้วยเรื่องหุ่นตอนนี้ก็โอเครในระดับหนึ่ง แต่ก็นะ คนเรา
ไม่ค่อยจะรู้จักพอ มีเท่านี้ก็จะเอาเท่านั้น ตอนน้ำหนัก 72 ก็อยาก 68 พอมา 68 ทีนี้ดันอยากกลับไป 75 เฮ้อออ เอาไงดีว้า ตอนนี้ก็ 70 ยังอยู่ใน
ช่วงตัดสินใจ วันนี้เลยจะมาจัดตารางอาหารของเดือนหน้าใหม่สักหน่อย ไหนๆแม่ก็ให้งบเพิ่มมาอีกติด แต่ก็ได้แค่พวก เนื้อ นม ไข่ หลักๆก็ถือ ว่า มาก แต่ยังไม่พอใจอ่ะ อยากกินอาหารเสริมอยากกิน whey protine, amino 10000, เซนทรัม แล้วก็เบรนเนอร์วิตามินรวมด้วย แต่เนื่องด้วยทุนทรัพย์ไม่เอื้ออำนวย ถ้าได้เพิ่มอีกสัก 3000 ก็ดี แต่ก็นะ แค่นี้แม่ก็บอกสุดๆแล้ว ก็สงสารแม่อยู่เหมือนกันตัวเองกินน้ำพริกผักต้ม ลูกกินแต่ของเกรดเอ แอบเอาเปรียบนิดนึง ตารางฝึกยังใช้อันเดิม แต่เพิ่มน้ำหนักแบบสุดตรีนเลยทีนี้ ลด rep ลง แต่เซตเท่าเดิม พอเริ่มอยู่ตัวก็เกิด ปัญหาตามมาอีกละ แผ่นน้ำหนักไม่พอยก ตอนนี้เล่นอก 40 kg. มันไม่พอแล้ว เดือนหน้าตั้งเป้า กินดี ซ้อมหนัก เน้น burn fat( รีด ) เพิ่มเป็นวันละ 40 นาที น้ำหนักไม่ขึ้นช่างมัน ขอชัดๆไว้ก่อน ที่สำคัญจะพยายามไม่หลุดโปรเลย ที่ผ่านมาก็ไม่ค่อยหลุดเท่าไหร่ ก็มีบ้างเพราะบางทีมันเลี่ยงไม่ได้จิงๆ ก็ยังแอบมีกับข้าวพวกทอดๆอยู่เพราะ มื้อดึกทำกินเอง ก็ไม่รู้จะทำไร มีซี่โครงหมูก็ทอด ปลาก็ทอด ไก่ก็ทอด แย่ๆ เดือนหน้าเอาใหม่ๆ ขอเน้นๆ เอาเป็นวันละ 7 คาร์บเพิ่มจาก 6 เพราะรู้สึกว่าตอนฝึกหมดแรง
เช้า >> ขนมปัง 4 แผ่นทาแยม นมเปรี้ยว 1 กล่อง
สาย >> ข้าวจานเล็ก อกไก่ต้ม 150 กรัม ไข่ต้ม 2 (กินไข่แดง1ฟอง)
กลางวัน >> ข้าวจานเล็ก ทูน่า/เมนูปลา ไวตามิ้ว1ขวด ไข่ต้ม 1 (เฉพาะไข่ขาว)
บ่าย >> เกาเหลา/สุกี้แห้ง /ก๋วยจั๊บ
เย็น >> ข้าวจานเล็ก อกไก่ต้ม 150 กรัม/ กับข้าวทั่วไป ไข่ต้ม 1 (เฉพาะไข่ขาว)
ค่ำ >> ขนมปัง 2 แผ่นกินกับทูน่า นมเปรี้ยว 1
ดึก >> ส้ม2/กล้วย2 ไวตามิ้ว 1 ขวด ไข่ต้ม 1 (เฉพาะไข่ขาว)
เน้นโปรตีนมากกน่อย คาร์โบไม่ค่อยเท่าไหร่ วิตามิน เอาในผลไม้ ไม่ค่อยจำเป็นเท่าไหร่ น้ำตาลก็มีบ้างในนม ขนมหวานเลิกพูดไม่ได้กินมาตั้งแต่ปีใหม่ ภาวนาให้อดได้อีกนานๆ เดือนหน้าจะไม่ให้หลุดโปรเลย ฮึ่มมม อ่าที่ต้องเลือกกินอกไก่ก็เพราะมันมีโปรตีนเยอะสุดๆแล้วรองจากเนื้อวัว เนื้อวัวมันแพงอ่ะ โปรตีนรองลงมาก็พวกปลาแหละ สามชั้นจ๋าพี่ลาก่อน แต่เดือนที่แล้วมีหลุดไปกินหมูกะทะ แหะๆ ซัดทั้งสามชั้น ทั้งมันหมูปิ้งเลยกรู เฮ้อการกินอะไรซ้ำๆ ซากๆนี่ก็ทรมานเอาเรื่องอยู่ แต่ถ้าผลลัพธ์ มันออกมาคุ้มก็น่าภูมิใจ ที่สำคัญความชอบส่วนตัวด้วย หลายคนต้องคิดว่ากูบ้า กินไข่ต้มวันละ 5 ฟอง แต่นักเพาะกายจิงๆมันกินมื้อละ 5 ฟองนะครับพี่น้อง วันละ 5 นี่ขอหุ่นนายแบบโหะๆๆ กูเพ้ออีกละ พอๆ
ปล. เอาใจช่วยไอ้อ้วนกันหน่อยน๊าคับพี่น้อง นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างที่นายภาพนิ่งจิงจังเป็นพิเศษ
ใครที่คิดว่าตัวเองเป็นพวกนกหงส์หยกบ้ากระจกอ่ะนะ เจอผมแล้วคุณจะรู้ว่าคุณอ่ะเด็กๆ แค่ส่องหน้าทาปากทาแป้งอ่ะเหรอ โหะๆ
มันต้องผมนี่ เห็นกระจกเป็นต้องโพส คนไม่มีเหรอ ถอดเสื้อเลย เบ่งๆๆ อึ๊บส์ๆๆ
และนี่ก็คือความสุขของผม แล้วคุณหล่ะ?? แบ่งปันความสุขส่วนตัวกันได้ที่ มาย สเปซนะคับ บาย.. 1月23日 คนอื่นยังไงไม่รู้ แต่กูน้ำตาไหลนะ ไม่คิดเงิน
เด็กชายตัวน้อยเข้าไปหาแม่และส่งกระดาษแผ่นนึงให้ หลังจากแม่เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนแล้ว ก็ก้มลงอ่าน
ค่าตัดหญ้า 50 บาท ค่าทำความสะอาดห้องของผม 20 บาท ค่าไปซื้อของให้แม่ 15 บาท ค่าดูแลน้องชาย 25 บาท ค่าเอาขยะไปทิ้ง 5 บาท ค่าเรียนได้คะแนนดี 30 บาท ค่าทำความสะอาดและกวาดสนาม 25 บาท รวมค้างชำระ 170 บาท แม่มองดูลูกชายที่ยืนอยูาตรงนั้นด้วยความคาดหวัง เธอหยิบปากกาขึ้นมา พลิกกระดาษไปด้านหลัง แล้วเขียน....... 9 เดือนที่แม่อุ้มท้องลูก :ไม่คิดเงิน เวลาที่แม่นั่งพยาบาลลูก :ไม่คิดเงิน ค่าที่ลูกทำให้แม่เสียน้ำตา :ไม่คิดเงิน ของเล่น เสื้อผ้า อาหาร หรือแม้แต่เช็ดน้ำมูกให้ : ไม่คิดเงิน และเมื่อลูกรวมทั้งหมดเข้าด้วยกัน จะเป็นราคาเต็มของ ความรักที่แท้จริง : ไม่คิดเงินเหมือนกันจ้ะ เมื่อลูกชายอ่านสิ่งที่แม่เขียน น้ำตาหยดโตๆก็ไหลอกมา เขาสบตา แม่และพูดว่า "แม่ครับ ผมรักแม่จริงๆนะครับ" แล้วเขาก็เอาปากกาเขียนหนังสือตัวโตว่า " จ่ายหมดแล้ว " ปล. - เวลาที่แม่นั่งพยาบาลลูก = ไม่คิดเงิน ค่าที่ลูกทำให้แม่เสียน้ำตา= ไม่คิดเงิน ...เฮ้อรู้สึกว่าสองอย่างนี้จะเจอมากะตัวเองบ่อยเหลือเกิน
- ล่าสุดเดือนหน้าแม่อนุมัติค่าอาหารเสริมเพิ่มอีก สุดยอดดดคุณแม่เจรงๆ
- ยังไม่ได้เบิรืทเดย์แม่เลย ของขวัญก็ไม่ได้ให้ หลอกให้คิดว่าลืมไปก่อน จริงๆมันยังไม่เสดสมบูรณ์ รออีกนิสสสส
...............................................................................เติ้ง เหยิ่น................................................................................................ 1月21日 ปล่อยไปตามหัวใจหากต้องเลือก . . . หรือเป็นตัวเลือก...หรือไม่มีสิทธิ์เลือกเคยมั๊ยรักคนที่มีแฟนแล้ว. . .ถ้าไม่ก็แปลก ถ้า ณ วันหนึ่ง เรารักคนที่มีแฟนแล้ว . . . ก็คงหวังเล็ก ๆ ให้เขาเปลี่ยนใจ . . . มารักเราบ้าง ถึงจะรู้สึกผิด . . . ที่คิดแย่งเขามา แต่ก็อยากจะเป็นตัวเลือก . . . ไม่ผิด . . . หากเราจะรักใครสักคน ไม่มีใครสามารถห้ามใจใครได้ แต่จงทำใจ . . . และเผื่อความเสียใจไว้ด้วย หากกล้าที่จะรัก (ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้) ก็อย่ากลัวที่จะเสียใจ . . . ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย . . . แต่ ถ้าเขาไม่เลือก . . . อย่าโทษว่าเราไม่ดี หรือใครผิด ถ้าผิดคงผิดที่เวลา . . . ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป คนดีไม่จำเป็น . . . ต้องสมหวังในความรักเสมอไป ไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์ . . . หรือเลวบริสุทธิ์ และถึงเวลาที่เราต้องเลือก . . .จงปล่อยไปตามหัวใจ แล้วเลือกในสิ่งที่เราต้องการ . . . เลือกคนที่ได้ใจเราไป . . . ให้ตัวมันตามไปอยู่ด้วย เพราะเมื่อใดที่หัวใจ กับตัวมันแยกกันอยู่ . . . ตัวมันจะอยู่อย่างซังกะตาย . . . เพราะมันไม่มีชีวิตจิตใจ เรื่องความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด . . . ระหว่างคน 3 คน ต้องมีคนหนึ่งที่เสียใจเสมอ แต่เสียใจแค่หนึ่งคน ดีกว่าเสียใจทั้ง 3 คน . . . ไม่มีคำว่าสงสาร ถ้าจะสงสาร . . . ควรสงสารตัวเองก่อน ถามตัวเองซิว่า . . . คบด้วยความสงสาร แล้วเรามีความสุขมั๊ย? ไม่มีคำว่ายุติธรรม . . . คนมาก่อนไม่จำเป็น . . . ต้องได้ครอบครอง คนมาทีหลังไม่จำเป็น . . . ต้องเสียสละ ชีวิตเป็นของเรา . . . จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใคร เรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว) อย่ารักใครทั้งหมด . . . เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง . . . แม้สัก 1% ก็ยังดี เผื่อใจไว้บ้าง ในวันที่ต้องเสียใจ หากกล้าที่จะรัก . . . อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจ ไม่มีความแน่นอนในใจคน ความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด ไม่มีความถูกต้อง หรือ ไม่ถูกต้อง ไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรม ไม่จำเป็นว่าใครมาก่อนมาหลัง เราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก หรือ ไม่รักเราได้ และ ใคร ก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกัน "คนรัก" ไม่ใช่สิ่งของ เขามีขา และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือก แต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับ ความรัก... มิฉะนั้น ความรักจะล้อเล่นกับเรา เหมือนกัน ..........................................................Nayparbning..................................................
1月18日 เป็นไปตามนั้น
1月16日 อายุต่ำกว่า 18 ผู้ปกครองควรให้คำแนะนำ วันที่กูล้มละลายทั้งกายและใจ
เหนื่อย
เหงา
เซง
เศร้า
สับสน
ทุกข์ทน
หม่นหมอง
ทุกอย่างดูแย่เมื่อแม่ด่า
ขาดแคลนซึ่งกำลังใจ คำปลอบโยนใดๆไม่เคยมี เกิดมาเป็นลูกคนเดียวแต่กลับรู้สึกเหมือนโลก มีกูอยู่คนเดียว ทั้งๆที่วันๆก็พบคนรู้จักคุ้นเคยมากมาย แต่สัมผัสกันได้ทางร่างกาย ใจหาไม่ ความคิดของกูถูกจำกัดอยู่ในสมองแคบๆของกู เข้าใจอะไรอยู่คนเดียว กูไม่ใช่คนพูดมากมั้งเลยกลายเป็นคนคิดมาก รู้สึกชินกับการเก็บอะไรไว้คนเดียว แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเก็บกด บางทีปัญหามันไม่ได้หนักหนาอะไร รู้สึกว่ากูแก้ไขได้ด้วยตัวเอง แค่ต้องการเวลาบ้างก็แค่นั้น คำว่าเวลามันฟังดูเหมือนข้ออ้างยังไงพิกล แต่ก็อีกแหละ ถ้าไม่มีเวลาจะให้คิดให้ทำอะไรปุ๊ปปั๊ปมันก็ไม่ได้ อย่าได้มาดูถูกกู อย่ามาตัดสินกูจากสิ่งที่ตามองเห็น กูหยิ่ง และมีศักดิ์ศรีของความเป็นคนมากที่สุดคนนึง กูไม่ใช่ไอ้ขี้แพ้ แต่ก็ไม่ชอบแข่งกับใคร ถ้าไม่จำเป็นอย่าได้มาท้า เพราะถ้ากูไม่ชนะ กูไม่เลิก
ปล. - ดุดันตามประสาคนอารมย์ไม่ดี ขอโทษทีกรุณาอภัย
- ต่อไปใครมีคำถามอะไรที่จะถามกูเชิญเต็มที่ กูไม่ใช่คนโกหก ถึงบางที่การพูดแต่ความจริงมันจะทำให้กูได้ผลตอบแทนเฮงซวยก็ตามที
- ล้มเหลวบ้างก็ไม่ได้ว่าต้องล้มเลิก
- ชีวิตกูก็ดี มีหลายรสชาติ
- พร้อมนะกับปัญหาทุกรูปแบบ เดินหน้าเข้ามาเลย คนจิงชอบแก้ไข
- คิดถึง ไอ้ตัวเล๊กกก (ขอนิดนึง) |
|
|
